Astig ng dating mo pare

Papasok na sila sa passengers lounge, kaya sa labas na nababakuran ng salamin, pilit pa rin namin silang tinatanaw at kinakawayan. Pero binilatan siya ni Jerry na parang kinukutya dahil alam naming di siya makaporma. Itinuro namin ang isang chick na nasa likuran niya na parang artista ang itsura. Kilala naming kilabot sa chicks si Paeng pero sa pagkakataong ito, para siyang maamong tupa na napakabait habang hila-hila ng asawa at dalawang anak. Mahigit na kaming kuarenta anyos nina Jerry at Paeng pero pag nagkasama kami, para kaming mga batang kiti-kiti. Si Raphael, o Paeng na isang private Physician sa amin, hanggang sa ma-recruit bilang bahagi ng Royal Medical Unit sa Buckingham Palace. Ako, na dating Broadcast Executive, at si Jerry na noon ay Police Chief Inspector at Provincial Director ng Criminal Investigation and Detection Group sa Camarines Norte. Dalawangput-apat na taon akong naging Broadcast Journalist at ang dalawang pung tapon nito ay nakatoun sa pagpapatakbo ng news operations. teka, sandali po at online siya, kausapin ko muna po huwag niyo na pong ibaba..” “Okay, sige. Mag-aalas kuatro na, kaya hindi na ako nag-aksaya ng panahon, nag punta na ako doun para mag hintay sa kanya. Dahil naghahabol ako ng oras, maiksi lang ang usapan namin ni Emily. Ako ang taga mura sa mga reporter na huli kung pumasok o mali ang detalye ng kwento. I’ll wait.” Mga ilang saglit pa ang lumipas, muli kung narinig ang kanyang tinig. “Nakausap ko po si Cha, sa eroplano niya na daw napansin na wala ang cellphone niya kaya hindi na siya nakabalik. Nabigla lang ako walang ano-anoy tinanong niya ang edad ko. At ako ang taga batok sa cameraman kung walang audio ang kanilang kuha, o kaya defocus ang video dahil mas matingkad ang backround sa foreground. May mga comments, kaya nakisawsaw rin ako kahit nahihiya. Tawa kami ng tawa sa mga nakikitang bloopers sa airport. Napa-atras din ang babae at muntik ng matumba, ngunit dahil hindi ko nakita agad ang aking paanan, ako ang natapilok sa hinihila niyang bag. Nagawa ko ito sa dalawang pinakamalaking kumpanya ng broadcast television sa bansa, sa magkahiwalay na mga panahon. Nung nakita namin ang isang lola, siguro mga setenta y singko na, na naka-boots, naka-shades, naka leather jacket, naka-shoal at naka mini-skirt na kitang kita ang mga litid sa hita muntik ng atakihin sa puso si Jerry sa katatawa. Sa kaa-atras dahil sa tawanan at kulitan, nasagi ko mula sa aking likuran ang isang ale. Mabilis kung naitukod ang aking tuhod sa sahig, ngunit hindi ang aking siko. Naka-upo pa rin ako kahit gusto na kung alalayan ni Jerry pero hindi ako makatayo dahil masakit ang aking tuhod at siko. Halos naging haligi na ako nang mga primetime newscasts mula english hanggang tagalog format.

At dahil mabangis ako sa news room, kulay pula ang paningin sa akin ng boung news department.

Hindi ko plinano at pinangarap ang media, dahil ang kurso kung kinuha sa kolehiyo ay BS Biology.

Hindi ko ito natapos dahil nasilaw na ako sa trabaho. Sinamahan ko lang ang aking dorm-mate noon na mag-audition sa NU-FM.

Sila ang mga hari ng airwaves nang sumalang ako bilang radio host ng ‘Rock of all Ages’ sa primetime slot.

Sa unang tatlong buwan ko sa ere, dumapa ang unang biktima ko, si ‘Joe de Mango’ at ang kanyang Love Notes, sa listenership shares.

Leave a Reply